Jacek Ostaszewski

Sorry, this entry is only available in Polski.

Jacek Tadeusz Ostaszewski – urodzony urodzony 5 maja 1944 roku w Krakowie, w artystycznej rodzinie (ojciec rzeźbiarz, matka aktorka). Muzyk, kompozytor, pedagog, terapeuta. Pomysłodawca, kierownik muzyczny i lider grupy „Osjan”, autor „Drogi Dźwięku, Drogi Ciszy” – rewolucyjnej metody pedagogiki muzycznej i muzykoterapii, jeden z pionierów buddyzmu w Polsce.

„MUZYK”

Jako kontrabasista jazzowy debiutował na Jazz Jamboree w 1964 roku w zespole Andrzeja Trzaskowskiego i na jazzowym festiwalu w Pradze w zespole Krzysztofa Komedy. Ci dwaj muzycy, piszący również muzykę do teatru i filmu, w których nagraniach brał udział, stali się jego muzycznymi mentorami. Już poza jazzem, Ostaszewski w trio Makowicza akompaniował Wojciechowi Młynarskiemu, a w zespole „Anawa” markowi Grechucie.

Jako flecista (flety proste) był frontmanem grupy „Osjan”, której był założycielem. Był również muzykiem-solistą na koncertach i nagraniach filmowej muzyki Zbigniewa Preisnera.

„KOMPOZYTOR”

Dzięki rekomendacji Komedy, w latach 1971-1987 Ostaszewski rozpoczyna kompozytorska współpracę ze Studiem Miniatur Filmowych. Pisze muzykę do 20 filmów. Oprócz krótkiego metrażu, , muzykę do trzech filmów pełnowymiarowych. Naturalnie w tym czasie powstają kompozycje dla „Osjana”. Od 1991 roku Ostaszewski napisał muzykę do 80 spektakli teatralnych. W tym, do tych uważanych za „Kultowe”: „Kalkwerk”, „Lunatycy”, „Wymazywanie” w reż. Krystiana Lupy. W 207 napisał muzykę do spektaklu „Republic of Dreams” według Brunona Schulza w reż. Stacy Klein wystawianej w słynnym nowojorskim teatrze „La Mamma”.

„PEDAGOG I TERAPEUTA”

W 1982 roku Ostaszewski rozpoczął pracę nad alternatywnym systemem edukacji muzycznej, gdzie podstawowym instrumentem jest ciało-umysł. Stworzył swoista teorie rytmu i oryginalny chromatyczny solfeż. Ćwiczący najpierw uczą się języka muzyki, a dopiero później „czytania” nut. To system bezstresowy, stawiający na rozwój kreatywności, która jest źródłem radości i satysfakcji. Początkowo adresowany do młodych aktorów zgromadzonych wokół Zbigniewa Cynkutisa, czołowego aktora Teatru Laboratorium Jerzego Grotowskiego we Wrocławia, trafia do teatru Gardzienice, a stąd do Bostonu, do teatru Double Edge. Testowany na uczelniach amerykańskich (w tym na słynnej MIT), wraca do Polski do laboratorium Psychoedukacji i do Instytutu Ericksonowskiego. Zadamawia się na wiele lat w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Ostatnio Ostaszewski pracuje z grupa psychologów z Poznania.

Zdjęcie: Piotr Jaxa, Archiwum Kieślowskiego