Magdalena Łazarkiewicz

Reżyserka filmowa i teatralna. Członkini Polskiej Akademii Filmowej. Od 2011 roku jest dyrektorką artystyczną Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Motywy Żydowskie” w Warszawie. Znana jest z intymnych, intymnych obrazów, ukazujących niuanse skomplikowanych relacji międzyludzkich, kobiecej psychiki i seksualności, ale także z prowokacyjnych filmów o tematyce społecznej i politycznej.

Ukończyła kulturoznawstwo na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1982 roku uzyskała dyplom reżysera na WRiTV na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Jeszcze jako studentka została asystentką Andrzeja Wajdy przy realizacji „Dam z Wilka” (1979). Początkowo zajmowała się dokumentami – zrealizowała „Nostalgię” (1983), „Serwis” (1983) i „Cud” (1984). Jej debiutem fabularnym jest nagrodzony film „Dotykiem” (1985), zrealizowany pod okiem Krzysztofa Kieślowskiego. W kolejnych filmach i miniserialach, takich jak „Odjazd” (1991), „Białe małżeństwo” (1992) i „Na krańcu świata” (1999), reżyserka pozostała wierna swojemu zainteresowaniu kobiecą psychiką, co zaowocowało serią niekonwencjonalnych bohaterek wymykających się stereotypom obecnym w kinie. Z kolei zainteresowanie społeczne artystki wyraża się w takich obrazach jak „Ostatni dzwonek” (1989) i dokumencie „Żwirownia” (1989). Reżyserowała także spektakle teatru telewizji, m.in. „Dom kobiet” na podstawie twórczości Zofii Nałkowskiej. Jest autorką serialu telewizyjnego „Głęboka woda” (2011-13), za który otrzymała Prix Italia i Prix Europa w Berlinie. Razem z siostrą Agnieszką Holland i córką Kasią Adamik współreżyserowała serial „Ekipa” (2007). Zdobyła wiele nagród, m.in. za film „By Touch” na Koszalińskich Spotkaniach Filmowych „Młodzi i Film” oraz nagrodę specjalną jury za film „Odjazd” na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.